บทที่ 95 ดับอนาคต

"กรี๊ดดดด! ไม่จริง! หยุดถ่ายเดี๋ยวนี้นะ บอกให้หยุดไง!"

มีนาแผดเสียงร้องลั่นลานอีเวนต์ สองมือปัดป่ายไปมากลางอากาศราวกับคนเสียสติเพื่อบังแสงแฟลชและเลนส์กล้องนับสิบตัวที่กำลังซูมเข้ามาหาใบหน้าซีดเผือดของตัวเอง เครื่องสำอางราคาแพงไม่สามารถปกปิดความตื่นตระหนกที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาของเธอได้อีกต่อไป

"คลิปน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ