บทที่ 30 จะลองเชื่อใจ

เขาสวนสะโพกอย่างบ้าคลั่ง เพียงไม่นานเสียงครางราวสัตว์ป่าก็ประสานเสียงกรีดร้องดังไปทั้งห้อง เขาก้มลงกอดร่างกายที่สั่นสะท้าน ความเป็นหญิงตอดรัดลำกายของเขาถี่รัวรีดทุกหยาดหยดจนพีราวัชรรู้สึกร่างกายเบาหวิว เขาซบใบหน้าลงกับอกอวบที่ยังหายใจหอบเหนื่อย

“คุณพีร์ ปล่อยผิงได้แล้วค่ะ ผิงจะกลับบ้าน”

“คุณเอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ