บทที่ 32 นิดหน่อยก็เอา

หลังจากปิดร้านในเวลาสี่ทุ่มพิจิกาก็รีบบอกลาพี่ญาดาและพี่ช้างก่อนจะแอบกดลิฟต์ขึ้นยังลานจอดรถชั้นบนสุดตามที่เธอได้นัดกับพีราวัชรไว้

พอเปิดประตูออกก็เจอกับรถของชายหนุ่มที่จอดรออยู่ก่อนแล้ว เธอมองซ้ายมองขวาเมื่อไม่เห็นใครอยู่บริเวณนี้ก็รีบเปิดประตูเข้าไปทันที

“รอนานไหมคะ ผิงปิดร้านแล้วก็รีบมาเลย”

...