บทที่ 1 คืนโลกถล่มและข้อเสนอในความมืด

แสงไฟหลากสีวูบไหวไปตามเสียงดนตรีดังกระหึ่ม เร้าใจผู้ที่เข้ามาหาความสุขสนุกสนานในคลับหรูหราชื่อดังกลางกรุงแห่งนี้ กระทั่งไม่มีใครสังเกตเห็นว่า ตรงมุมอับลับสายตามีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังถูกรุมกระทืบจนลงไปนอนกองอยู่กับพื้น

“โอ๊ย...พ...พอ...พอแล้ว อย่าทำผมเลย ผมกราบล่ะ” ‘อัครพล’ ในสภาพใบหน้าอาบเลือด ร้องขอชีวิตซ้ำๆ เขานอนตัวงอด้วยความเจ็บปวด สั่นไปทั้งร่างเมื่อความกลัวตายจู่โจมหัวใจ หลังจากถูกลูกน้องเสี่ยทรงชัยเจ้าของคลับรุมกระทืบไม่ยั้ง

“กราบ...” เสียงกร้าวดังมาจากชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงหน้า เสี่ยทรงชัยคีบซิการ์ขึ้นสูบพลางพ่นควันสีเทาจางๆ ใส่หน้าคนเจ็บ “มึงกราบกู แล้วกูได้เงินห้าล้านกูคืนไหมไอ้พล! เอางี้...กูให้มึงเลือก มึงจะใช้หนี้ห้าล้าน หรือจะทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ เลือกเอา!”

“โธ่! เสี่ย ผมไม่มีจริงๆ ถ้ามีผมไม่เบี้ยวเสี่ยแน่นอน”

“กูไม่สน! มึงเลือกมาจะเอายังไง”

“เสี่ย...ผมขอเวลาอีกหน่อย...ผมจะหาเงินมาใช้หนี้เสี่ยแน่ๆ” อัครพลยกมือไหว้ปะหลกๆ พลางอ้อนวอนเสี่ยเสียงสั่นเครือ

“กูให้เวลามึงมาหลายครั้งแล้ว ครั้งนี้กูให้เวลามึงอีกไม่ได้จริงๆ ว่ะ มึงจะเอาไง ถ้ามึงไม่เลือก มา...เดี๋ยวกูเลือกให้!” จบประโยคเสี่ยทรงชัยหันไปพยักหน้าให้ลูกน้องที่ยืนรอคำสั่งเข้ามาลากตัวอัครพลออกไป

“เดี๋ยวๆ เสี่ย...พี่...พี่สาวผมมี!” อัครพลโพล่งออกมาเพื่อเอาตัวรอดโดยไม่ได้คิด แววตาเต็มไปด้วยความเห็นแก่ตัวในยามคับขันอ้อนวอนเสี่ยทรงชัยเมื่อเอ่ยละล่ำละลัก “พี่สาวผมชื่อเอวิตรา เป็นผู้จัดการฝ่ายพัฒนาธุรกิจที่เอ็มไพร์ คอร์ปอเรชั่น ทั้งสวยทั้งเก่ง แถมมีเงิน! เสี่ยเอาตัวพี่ผมไปเลย รับรองพี่เอทำงานใช้หนี้ให้เสี่ยได้แน่ หรือ...เสี่ยจะเอาไปทำอะไรก็...ก็แล้วแต่เสี่ยเลยครับ! ขอแค่ปล่อยผมไป!”

แต่เสี่ยทรงชัยไม่ยอมเออออไปกับข้อเสนออัครพล เขาแสยะยิ้มพลางเอ่ย

“พี่สาวมึงเป็นแค่ผู้จัดการ ไม่ใช่ประธานบริษัท จะมีปัญญาหาเงินห้าล้านมาใช้หนี้กูภายในวันเดียวได้ยังไง...ไร้สาระ! เอา...เฮ้ย! พวกมึงจัดการมันต่อ!”

“อย่า! อย่าครับเสี่ย! เชื่อผมเถอะ พี่เอทั้งเก่งทั้งสวย...ระดับดาราเลยนะเสี่ย!”

อัครพลยกมือขึ้นปัดป้องเมื่อลูกน้องของเสี่ยขยับเข้าหาด้วยท่าทีคุกคาม บางคนเคาะท่อนไม้กับฝ่ามือตนเองเป็นเชิงข่มขู่ อัครพลกลัวจนตัวสั่น เขาเริ่มร้องไห้และกระถดตัวหนี กระทั่งจนมุมและเมื่อใครคนหนึ่งเงื้อง่าท่อนไม้ขึ้นเตรียมจะหวดเขาก็ร้องออกมาด้วยความกลัวสุดขีด

ในจังหวะนั้นเอง เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจก็ดังขึ้นจากมุมหนึ่ง สะกดทุกความเคลื่อนไหวให้หยุดชะงักในทันที

“เดี๋ยวก่อน!”

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำลุกขึ้นจากโซฟาเดี่ยวที่ตั้งอยู่ในเงามืด ตลอดเวลาที่ผ่านมาแทบไม่มีใครสังเกตว่าเขานั่งอยู่ตรงนั้น แสงไฟตกกระทบใบหน้าคมคายราวกับรูปสลัก ดวงตาคมกริบคู่นั้นนิ่งสงบราวกับน้ำในบ่อลึกที่ยากจะเดาความคิด

เสี่ยทรงชัยรีบลุกขึ้นทันที

“คุณอธิติ” ท่าทางกร่างเมื่อครู่หายไปเป็นปลิดทิ้ง “มีอะไรให้รับใช้หรือครับ?”

ถามด้วยน้ำเสียงสุภาพพลางก้าวเข้าไปหาอย่างพินอบพิเทาจนอัครพลมองตามด้วยความสนใจ วินาทีนั้นเขารู้ว่าทางรอดของตนมาถึงแล้ว

‘อธิติ อริยะ’ ซีอีโอหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่ง อริยะ กรุ๊ป อาณาจักรธุรกิจหลายหมื่นล้าน ยืนกอดอกพร้อมรอยยิ้มตรงมุมปาก เขาไม่ได้สนใจท่าทีประจบสอพลอของเสี่ยทรงชัย ทว่าสายตากลับเลื่อนไปจับจ้องอัครพลซึ่งนอนพนมมือตัวสั่นอยู่บนพื้นเหมือนกองผ้าขี้ริ้วเน่าๆ ชื่อของ ‘เอวิตรา’ สะกิดความสนใจของเขาอย่างจัง...

ผู้จัดการสาวสายสตรองแห่ง เอ็มไพร์ คอร์ปอเรชั่น อย่างนั้นหรือ?

บริษัทคู่แข่งที่เป็นขวากหนามชิ้นโตในโพรเจกต์ล่าสุดของเขา...โลกมันกลมจนน่าสนุกเกินไปแล้ว

“ห้าล้านนี่ คือหนี้ของไอ้หนุ่มนี่ทั้งหมดใช่ไหม?” อธิติเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่าทรงอำนาจ

“ครับ ใช่ครับคุณอธิติ รวมดอกเบี้ยรวมทุกอย่างแล้วก็ห้าล้วนถ้วนครับ” เสี่ยทรงชัยตอบ

อธิติพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเอ่ย

“ผมจะจ่ายคืนเสี่ยเอง”

คำพูดนั้นทำให้เสี่ยทรงชัยตะลึงงันด้วยความกังขา ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างดีใจ มีคนรับหน้าใช้หนี้ให้ก็ดีแล้ว จะไปคิดสงสัยอะไรให้มากความ ส่วนอัครพลเมื่อได้ยินก็เบิกตากว้าง ความหวังเริ่มจุดประกายในดวงตาของชายหนุ่ม เขารอดแล้ว...

พระมาโปรดแท้ๆ เชียว

“แต่มีข้อแม้...” ริมฝีปากอธิติคลี่ออกเป็นรอยยิ้มเย็นยะเยือก พร้อมกับแววเจ้าเล่ห์ที่ผุดขึ้นในดวงตาคมกริบคู่นั้น เขาก้าวมายืนตรงหน้าอัครพล ก้มมองคนที่นอนหมดท่าอยู่บนพื้น “ผมเคลียร์หนี้ที่ติดค้างเสี่ยทรงชัยให้ แต่หนี้ห้าล้านนั่นจะถูกโอนมาเป็นของผม และคนที่จะต้องมาเจรจาเงื่อนไขการใช้หนี้ก้อนหนี้กับผม...ต้องเป็น ‘เอวิตรา’ พี่สาวของคุณคนเดียวเท่านั้น!”

“ครับๆ ได้ครับ ผมจะรีบพาพี่เอมาเจอคุณ” อัครพลรีบรับคำเยี่ยงหมาจนตรอก มิได้รู้ตัวว่ากำลังส่งพี่สาวแท้ๆ เข้าสู่กรงเล็บของพยัคฆ์ร้าย

“คุณยังไปไหนไม่ได้ จนกว่าข้อตกลงกับพี่สาวของคุณจะบรรลุ” อธิติหันไปทางเสี่ยทรงชัยแล้วเอ่ยต่อ “ฝากเสี่ยดูแลหมอนี่ก่อนสักวันสองวัน ส่วนเรื่องเงินเดี๋ยวเราไปคุยกันต่อดีไหมครับ”

“ได้ครับ เดี๋ยวผมจะดูแลมันอย่างดี”

ก่อนจะเดินไปกับเสี่ยเจ้าของคลับ อธิติเหลือบมามองอัครพลอีกครั้ง ความพึงพอใจลึกๆ ผุดขึ้นมาเมื่อนึกถึงใบหน้าสวยเฉี่ยวและท่าทางอวดดีของเอวิตราที่เขาเคยเห็นในงานประชุม

ห้าล้าน...ถือเป็นราคาที่คุ้มค่าทีเดียว สำหรับหมากตัวสำคัญที่เขาจะได้มาครอบครอง!