บทที่ 20 คลื่นสงบก่อนพายุใหญ่

เช้าวันใหม่ในคฤหาสน์อริยะ ยังคงปกคลุมไปด้วยม่านหมอกแห่งความอึดอัด

อธิตินั่งมองเอวิตรารับประทานอาหารเช้าอย่างเงียบเชียบ แม้เธอจะไม่ได้หลบหน้า และยอมพูดคุยกับเขาตามมารยาท แต่น้ำเสียงราบเรียบกับระยะห่างที่เธอสร้างขึ้น กลับกลายเป็นกำแพงที่แม้จะมองไม่เห็น แต่ก็มีความแข็งเกร่งจนเขาไม่อาจก้าวข้ามไปได้...