บทที่ 33 รอยร้าวในความเงียบ

สายตาของเอวิตราจับจ้องมองถุงขนมจากร้านหรูที่จิรวดีนำมาวางทิ้งไว้ตรงมุมโต๊ะทำงาน คำพูดของอีกฝ่ายยังดังคงก้องวนเวียนไปมาอยู่ในความคิด 

‘อิฐบอกให้เอามาฝากไว้ที่คุณ’

คำพูดน้ัน…ทำให้เธอจุกแน่นในอกอย่างบอกไม่ถูก เมื่อมันเท่ากับตอกย้ำให้เธอรู้สถานะของตัวเอง…ว่ามิได้มีความสำคัญใดๆ มากไปกว่า…ผู้ช่วยส่ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ