บทที่ 14 ความจริงของผู้พิพากษา

แสงเช้าส่องลอดม่านเข้ามาอย่างช้าๆ กอหญ้าลืมตาขึ้นพร้อมความรู้สึกอุ่นจากอ้อมแขนที่โอบอยู่รอบเอว ลูคัสยังหลับ ใบหน้าคมเข้มที่เวลาตื่นมักดูเย็นชาและระวังตัว กลับดูสงบอย่างประหลาดในยามนี้ ผมยาวสีดำกระจายอยู่บนหมอน ริมฝีปากเม้มเล็กน้อยราวกับแม้แต่ตอนหลับก็ยังไม่ยอมปล่อยตัวเองให้สบายเต็มที่ กอหญ้านอนมองอย...