บทที่ 20 บ้านที่เลือกเอง

คืนแรกในบ้านใหม่จบลงด้วยเสียงหัวเราะ เสียงเถียงกัน และปลอกคอสุนัขสีดำที่ถูกวางไว้บนโต๊ะกลางห้องอย่างไม่มีใครกล้าแตะอีก กอหญ้านั่งขัดสมาธิอยู่บนโซฟา มองลูคัสที่ยังทำหน้าบึ้ง แล้วหันไปมองโลแกนที่ยังกลั้นหัวเราะไม่ค่อยอยู่

“พอได้แล้ว”

เธอพูด โลแกนยกมือ

“ผมหยุดแล้ว”

พันธะส่งความขำเข้ามาชัดมาก กอหญ้าหรี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ