บทที่ 14 ปล่อย

"เฮือก!" เสียงสะดุ้งเฮือกที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบเรียกความสนใจจากคนที่นั่งอยู่ภายในห้องให้เบนสายตาไปมองยังเตียงนอนอัตโนมัติ ในขณะที่มัดหวายกำลังหอบหายใจแรงขึ้นจากความรู้สึกที่ประเดประดังเข้ามาตอนที่รู้สึกตัวขึ้นอีกครั้งหลังจากถูกคนใจร้ายกระทำอย่างป่าเถื่อน เธอกวาดสายตามองบริเวณรอบห้องอย่างหวาดระแ...