บทที่ 42 ให้ได้ทั้งชีวิต

“เดินทางปลอดภัยนะแก อย่าลืมติดต่อฉันมาบ้างล่ะ” มัดหวายที่ยืนอยู่บริเวณสนามบินสวมกอดเพื่อนสนิทเป็นการอำลาครั้งสุดท้ายก่อนภาคินจะเป็นฝ่ายผละตัวออกไป ในขณะที่มัดหวายเมื่อส่งอีกคนเสร็จก็กลับมายังรถของตัวเองเพื่อที่จะไปอีกที่หนึ่งต่อ

“ตั้งแต่เหตุการณ์ครั้งนั้น พี่ชายของพีชเคยให้คนมาทำร้ายหรือจับตาดูแกอีก...