บทที่ 66 ไม่อยากมองหน้า ๑๐๐%

คำตัดเพื่อนอย่างเกรี้ยวกราดของไอด้าไม่ได้เข้าหูคนฟังเลยสักนิด ร่างสูงหยัดลุกขึ้นเต็มความสูง ดันเก้าอี้ที่มีร่างอรชรนั่งอยู่เข้าใกล้โต๊ะอาหารเล็กน้อย แล้วหมุนตัวเดินเข้าครัวไปราวกับไม่เคยมีบทสนทนาใดก่อนหน้านี้

ความเงียบเมินเฉยราวกับคนหูหนวกไม่สะทกสะท้านกับการตัดขาดเพื่อนมิตรสนิททำเอาไอด้าแทบนั่งไม่ติ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ