บทที่ 93 ไม่รับปาก ๑๐๐%

“อือ~” ไอด้าตื่นขึ้นมาในเวลาเช้าของวันใหม่ แดดอ่อนๆ จากด้านนอกทำให้สติที่กำลังงัวเงียแทบดีดตัวตื่นเต็มตา

กวาดตามองไปรอบห้องที่ไร้เงาเจ้าของแล้วก็ได้แต่คิด คิดว่าเธอพลาดมานอนที่นี่กับหมอกจริงๆ ได้ยังไง จำได้ว่าเมื่อคืนหลังจากหมอกออกไปจากห้องแล้ว เธอก็นอนเล่นรอเขาเข้ามา พอหลังเขาหลับก็จะแอบหนีกลับบ้าน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ