บทที่ 2 สปิริตนักแสดง
แม้ว่าเธอกับเขาจะกอดจูบกันมาหลายครั้งตามประสาคนรัก แต่ไม่เคยมีสักครั้งที่เธอจะยอมให้เขาทำอะไรเธอมากไปกว่านี้ ซึ่งโชคดีเหลือเกินที่เขาเองก็อดทนรอคอยเธอได้โดยไม่มีท่าทีหัวเสียอย่างที่เธอกังวล เธอกับเขาจึงคบกันในฐานะคนรักด้วยความสบายใจจนครบสองเดือนแล้ว
หลังจากถ่ายรูปคู่กับแฟนหนุ่ม เธอก็ขอตัวไปทำงานด้วยเวลาที่จำกัดจึงใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างให้ไม่ต้องให้สัมภาษณ์เรื่องความรักของเธอต่อหน้านักข่าว และต่อหน้าเขา อดีตเพื่อนรักของเธอที่ยังคงยืนมองเธอด้วยใบหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึก ราวกับท่าทีจะเป็นจะตายในครานั้นที่เธอปฏิเสธความรับผิดชอบจากเขา มันเป็นเพียงแค่การแสดงของดาราระดับรางวัลตุ๊กตาทองเท่านั้น
การฟิตติ้งเสื้อผ้าและถ่ายรูปเพื่อทำการโปรโมตละครอย่างเร่งรีบแข่งกับเวลาเกิดขึ้นทันทีโดยปิ่นมีหน้าที่ดูแลคนรักของดาราสาวในสังกัด ที่ตอนนี้กำลังนั่งคุยกับปุณณดา ผู้จัดละครที่คราแรกผู้ใหญ่ไว้ใจโยนโปรเจคสำคัญมาให้ทำ
“ผมก็นึกว่าคุณแป้งเป็นผู้จัดเรื่องนี้เสียอีก เป็นน้องชายคุณแป้งเองหรอกหรือครับ”
“ค่ะคุณเอก ตอนแรกแป้งจะเป็นคนทำเอง แต่พอดีแป้งท้องซะก่อน นับเดือนแล้วน่าจะคลอดก่อนละครถ่ายจบ น่าจะไม่ไหวค่ะ เลยต้องยกโปรเจคนี้ให้เจ้าปัณณ์ดูแลแทน”
“คุณปัณณ์เก่งนะครับ ได้ข่าวว่าอยากจะกำกับละครเองด้วยนี่ครับ”
“ค่ะ จบเรื่องนี้เขาจะขอเป็นผู้กำกับด้วย ตามที่เขาเรียนมานั่นแหละค่ะ ปัณณ์ชอบงานกำกับมากกว่า”
“ได้ทำในสิ่งที่ชอบ ผมว่าต้องออกมาดีแน่ๆ”
“ขอบคุณมากนะคะคุณเอกที่ให้กำลังใจ แล้วคุณเอกกับมิตาเป็นยังไงบ้างคะ ช่วงนี้แป้งไม่ค่อยได้คุยกับมิตาเท่าไหร่ กวินแพ้ท้องแทนแป้งหนักมาก แทบไม่ได้หลับได้นอนเลยค่ะ”
“ก็ดีครับ มิตาไม่ค่อยมีเวลาให้ผมเท่าไหร่ รับงานหนักจังเลยนะครับ ไม่รู้ว่าจะใจอ่อนยอมแต่งงานกับผมเมื่อไหร่ ไม่อยากให้ทำงานหนักแบบนี้แล้วครับ”
ปุณณดาเบิกตาโต ที่ได้ยินคนรักของเพื่อนที่เป็นผู้ชายเจ้าเสน่ห์ มีคู่ควงเต็มบ้านเต็มเมืองไปหมดจนแทบจะเหมาทั้งวงการบันเทิงเอ่ยถึงเรื่องการแต่งงาน ทั้งที่เพิ่งคบกันได้เพียงสองเดือนเท่านั้น
“หึหึ คุณแป้งไม่เชื่อหรือครับ ว่าผมอยากแต่งงานกับมิตา”
“ก็แหม คุณเอกดูไม่น่าจะอยากหยุดที่ใครง่ายๆ นี่คะ”
“ผู้ชายตอนที่ยังไม่เจอคนที่ใช่ ก็ไม่มีใครทำให้หยุดได้ง่ายๆ หรอกครับ เป็นเหมือนกันทุกคนนั่นแหละ แต่คุณแป้งวางใจได้ ผมคิดว่ามิตาคือผู้หญิงที่ใช่แล้วครับ”
“แป้งดีใจด้วยค่ะ ให้เวลามิตาหน่อยนะคะ รายนั้นแทบไม่เคยคิดเรื่องพวกนี้หรอก แต่ถ้าคุณเอกรอได้ ยัยมิตาหนีไปไหนไม่รอดหรอกค่ะ”
“ผมก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้นนะครับคุณแป้ง”
เอกอนันต์ หันไปมองยังผู้หญิงที่เขาคิดว่าใช่ด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในอก สองเดือนที่ผ่านมา ใช่ว่าเขาจะดูเธอไม่ออกว่าเธอไม่เคยรู้สึกอะไรกับเขาเกินจากคำว่าเพื่อนเลยแม้แต่น้อย แต่เธอกลับเลือกที่จะคบกับเขาเป็นแฟน
ตอนแรกเขาไม่ใส่ใจ เพราะคิดว่าผู้หญิงทุกคนก็ต้องเลือกผู้ชายเพอร์เฟคอย่างเขาเป็นคู่ครองทั้งนั้น ในตอนนั้นไม่ว่าหัวใจของเธอจะมีใคร หรือจะไม่มีเขาอยู่ในนั้นเลยก็ตาม ถ้ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแล้ว อย่างไรเธอก็ต้องรักและผูกพันกับเขา
แต่ที่ไหนได้ นอกจากกอดกับจูบ เธอไม่ยอมให้เขาทำอะไรกับร่างกายของเธออีกเลยแม้แต่อย่างเดียว แถมทุกครั้งที่เธอกอดจูบกับเขา แม้จะลึกซึ้งฉ่ำหวานเพียงไหน เขากลับไม่เคยสัมผัสได้ถึงความสุขของเธอแม้แต่น้อย
และที่เขามาปรากฏตัวในวันนี้ เพราะเธอกำลังจะกลับมาใกล้ชิดกับผู้ชายคนนั้น คนที่มันต่อยหน้าเขาด้วยความหึงหวง คนที่อยู่ในสถานะเพื่อนของเธอมาสิบกว่าปี และเป็นคนที่เธอยอมมีอะไรลึกซึ้งด้วย..ต่างจากเขาเหลือเกิน
บอกตามตรงว่าเขาไม่วางใจ น้ำมันใกล้ไฟอะไรก็เกิดขึ้นได้ และสายตาของเธอที่มองผู้ชายคนนั้นมันเป็นคำตอบให้เขาหมดแล้ว
“ผมอยากได้แบบหน้าใกล้ๆ กำลังจะจูบกัน แบบใกล้ชิดสุดๆเลย”
ปัณณธี ผู้จัดละครที่มารับหน้าที่แทนพี่สาวร้องสั่งเพื่อนรักของพี่สาวทั้งสองคนที่มารับบทเป็นพระเอกนางเอกของเรื่อง ถึงแม้ว่าทั้งคู่จะเข้าวงการมาพร้อมกันเมื่อเกือบสิบปีที่แล้ว แต่ยังไม่เคยโคจรมาเจอกันแบบจริงๆ จังๆ เสียที ก็คงไม่แปลกที่จะยังมีท่าทีประดักประเดิดต่อกันแบบนี้
แต่ด้วยสปิริตนักแสดงมืออาชีพ หนุ่มสาวที่แทบไม่เป็นตัวของตัวเองในอ้อมกอดของกันและกัน จึงค่อยๆ โน้มหน้าเข้าหากันช้าๆ ก่อนจะหยุดลงเมื่อคิดว่าระยะห่างขนาดนี้กำลังพอดี ซึ่งมันยังไม่เพียงพอสำหรับปัณณธีอยู่ดี
