บทที่ 24 แต่งเมื่อไหร่

มิตาปล่อยใจล่องลอยไปกับบรรยากาศมืดมิดข้างทางนอกหน้าต่างรถยนต์ เธอจมอยู่กับความสับสนและรู้สึกผิดต่อผู้ชายที่นั่งเงียบๆ อยู่ที่เบาะด้านข้าง ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรักของเธอ แต่กลับไม่เคยได้แตะต้องเธออย่างที่ผู้ชายคนนั้นทำ มันเป็นเพราะเธอเองนั่นแหละ ที่ทำใจไม่ได้ ยิ่งนานวัน ความรู้สึกที่เธอมีต่อ...