บทที่ 59 ฉันรักเธอ

เมื่อหมดเวลาเยี่ยม เธอจึงเดินออกมาจากห้องนั้น ก็พอดีกับเพื่อนรักทั้งสองคนที่เดินเร็วๆ มาสวมกอดเธอเอาไว้แน่นๆ ความกดดันในหัวใจทำให้เธอร้องไห้โฮเสียงดังอย่างไม่อายใครอีกแล้ว

“มิตา ใจเย็นๆ พัชร์ต้องหาย พี่น่านไม่มีทางปล่อยให้พัชร์เป็นอะไรไปแน่นอน”

ปุณณดาที่มาถึงโรงพยาบาลแห่งนี้ตั้งแต่เมื่อคืน หลั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ