บทที่ 61 กลิ่นของมิตา

“มิตา..”

คนที่สลบไปหลายวันรู้สึกตัวขึ้นอีกครั้งในช่วงสายของวันถัดมา ริมฝีปากพึมพำเรียกชื่อคนที่อยู่ในหัวใจทั้งที่เปลือกตายังหนักอึ้ง ไม่สามารถลืมขึ้นได้

“มิตา”

ในที่สุด เขาก็ฝืนลืมตาขึ้น สิ่งที่เห็นคือเพดานสีขาวและห้องพักคนไข้ขนาดใหญ่ของโรงพยาบาลที่ว่างเปล่าไร้ผู้คน แต่น่าแปลกที่สัมผัสอบอุ่นบ...