บทที่ 17 17 อยู่ไม่สุข

ณ ร้านอาหารจีน

“กรีน”

เอวาริณหันมองตามเสียงเรียกที่คุ้นหู ก่อนจะพบว่าเป็นเพื่อนเก่าจากบริษัททัวร์ พวกเขามากันครบแกงค์ ทำเอาเธอยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

“มด”

“เป็นไงบ้างเนี่ย” อีกฝ่ายเดินเข้ามาทักทาย แล้วสวมกอดด้วยท่าทางยินดี

“พวกเราคิดถึงกรีนมากเลย โดยเฉพาะอาร์มแทบจะกินไม่ได้นอนไม่หลับ”

“เวอร์”

“แต่อาร์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ