บทที่ 18 18 เค้กที่ลูกชอบ

ในขณะเดียวกันชวินทร์ก็เริ่มลุกลี้ลุกลน เพราะอยากกลับเต็มที ติดตรงที่คุณบวรยังคงชวนคุยนั่นนี่ไม่หยุด

“ผมล่ะชื่นชมคุณจริง ๆ แค่เวลาไม่กี่ปีคุณสามารถพาบริษัทเล็ก ๆ กลายเป็นอันดับต้น ๆ ของประเทศได้ เป็นคนหนุ่มไฟแรง ที่มีความสามารถมากเลยนะ” บวรพูดอย่างยินดี ผู้ชายคนนี้ต้องเป็นลูกเขยเขาเท่านั้น

“ผมไม่ได้เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ