บทที่ 31 31 ไม่ใช่นายหญิง

เช้าวันต่อมา

เมื่อตื่นเช้ามาก็ต้องรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง ที่ตอนนี้เขากำลังกอดร่างเธอไว้แน่น มันทั้งดีใจและเสียใจในเวลาเดียวกัน มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายกับตัวเองไม่ถูก

เอวาริณปล่อยน้ำตาให้ไหลจนเปียกหมอนเป็นวงกว้าง สิ่งที่เธอเสียใจที่สุดคือไม่ได้ขัดขืนเขาจนสุดกำลัง ความโหยหาที่ถูกซ่อนเอาไว้มันแสดงออก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ