บทที่ 33 33 ประวัติของเธอ

พอขึ้นถึงฝั่งชวินทร์ก็โทรติดต่อลลินทันที คนอย่างเขาถึงจะเจ็บ แต่ก็ไม่ยอมดูน่าสมเพชในสายตาใคร ในเมื่อเธอไม่ได้รู้สึกเหมือนที่เขารู้สึกแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่ต้องอาลัยอาวรณ์กับเธออีกต่อไป

เอวาริณได้แต่มองเขาด้วยแววตาที่วูบไหว ทุกอย่างที่อยู่บนเกาะ ช่วงเวลานั้นมันทั้งดีใจ เสียใจ และผิดหวังในเวลาเดียวกัน

“ค...