บทที่ 37 37 หลานปู่

นัชชาที่เห็นแบบนั้น ก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างได้ ทั้งคู่ไม่ได้ดีกันซะทีเดียว และดูจากสายตาของชวินทร์แล้ว เพื่อนรักของเธอต้องมีเรื่องเดือดร้อนเข้ามาอีกแน่นอน

“เอ่อ...กรีน...”

“เดี๋ยวฉันโทรหานะ” เอวาริณก็รีบหันมาหาเพื่อนรัก แล้วบอกด้วยสีหน้าที่กังวล

“โอเค ๆ” นัชชาก็ได้แต่ยิ้มบาง เพื่อส่งกำลังใจให้เพื่อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ