บทที่ 42 42 เวลาที่เหลือน้อยเต็มที

2 สัปดาห์ต่อมา

สองพ่อลูกเข้ากันได้ดีในทุก ๆ เรื่องซึ่งเอวาริณมองเห็นข้อนั้นชัดเจน เธอดีใจที่พ่อกับลูกสนิทสนมกันมากขนาดนี้ แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกหน่วงในอก เพราะยิ่งลูกไว้เนื้อเชื่อใจเขามากเท่าไหร่ เวลาของเธอก็เหมือนจะน้อยลงมากเท่านั้น ชวินทร์ไม่เคยเอ่ยปากไล่แต่เขาทำให้เห็นด้วยการกระทำ ว่าอะไรที่ควร...