บทที่ 44 44 แม่หายไปไหน

ชวินทร์นั่งไขว่ห้างที่โซฟาตัวแพง ด้วยท่าทางที่สบายใจ เขามองเอวาริณที่เดินถือกระเป๋าลงมาด้วยสายตาว่างเปล่า มุมปากหยักมีรอยยิ้มเย้ยหยัน

จนเอวาริณต้องเมินหน้าหนี เพราะเธอไม่ต้องการให้เขาเห็นว่าเธอร้องไห้ราวใจจะขาดแบบนี้ เธอรีบเดินออกจากคฤหาสน์หลังงามท่ามกลางสายฝนโปรยปราย

ปึง!

เขาปิดประตูทันทีที่เธอก้าว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ