บทที่ 47 47 คนที่ผิดมันคือเขา

ด้วยความคับแค้นใจทั้งหมด นัชชาก็ต้องน้ำตาไหลออกมา เมื่อพูดถึงเรื่องอดีตของเพื่อนรักกับผู้ชายตรงหน้า

“ฮึก นายลองคิดดี ๆ เถอะซันว่าใครกันแน่ที่เห็นแก่ตัว ใครกันแน่ที่ทำร้ายใคร”

“เราขอโทษ ตอนนี้กรีนอยู่ที่ไหน” เขาถามเสียงสั่น

“ฉันไม่รู้!”

“บอกเรามาเถอะ เรา...”

“ฉันไม่รู้!”

นัชชาตัดบทด้วยการเดินเข้าบ้าน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ