บทที่ 48 48 ความจริงคนละอย่าง

“เป็นไงบ้างครับคุณกรีน” ทศวรรษกระซิบถาม เพราะเห็นว่าชวินทร์เหมือนจะพยายามพูดอะไรสักอย่าง

“ไม่เป็นไรค่ะ”

ในการที่เขายอมรับผิด มันทำให้เธอรู้สึกจุกในอกอย่างบอกไม่ถูก แต่ลึก ๆ ก็ดีใจที่เขาเข้าใจทุกอย่างสักที เพียงแต่ที่ไม่อยากรับคำขอโทษเหล่านั้น เพราะเธอไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเขาอีกแล้ว

‘มันเจ็บเกินจะทนไห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ