บทที่ 50 50 สำนึกผิดแล้วจริงๆ

ชวินทร์รอจนงานเลิก ก็ขับรถตามทศวรรษที่ไปส่งเอวาริณยังที่พักแห่งใหม่ เขาต้องการพูดกับเธอ ต้องการคุยเรื่องทุกอย่างให้กระจ่าง เพราะความผิดของเขาในครั้งนี้มันยิ่งใหญ่มาก

เขาเฝ้ามองทุกอย่าง พอเธอจะเดินเข้าคอนโดเขาก็รีบไปขวางเอาไว้

“กรีน! เดี๋ยวสิกรีน”

“ถอยไป” เธอพยายามเดินห่างจากเขา เพราะไม่อยากยุ่งเกี่ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ