บทที่ 6 6 เรียนรู้ท่านประธาน
บริษัท CSEPay
ทันทีที่มาถึงหน้าบริษัท ใจดวงน้อยก็เต้นกระหน่ำรัว วันนี้เป็นวันแรกที่เธอจะได้มาอยู่ใกล้ชิดเขาอีกครั้ง ไม่รู้เลยว่าจะเป็นยังไง แต่เธอก็จะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด เพื่อปัจจุบันจะกลบเรื่องในอดีตทั้งหมด ของเธอและเขาให้เบาบางไปได้
เอวารินไม่ได้ไปยื่นใบสมัคร ผ่านฝ่ายบุคคลของบริษัทด้วยซ้ำ ทุกอย่างแวววรรณเป็นคนจัดการให้หมด และแน่นอนตั้งแต่ที่เธอเดินเข้ามาภายในบริษัท มีสายตาที่มองเหยียด และแสดงกิริยาที่ไม่ชอบไปหลายคน เธอก็ต้องถอนหายใจ และเดินต่อไปอย่างคนที่ไม่คิดอะไร แน่นอนว่าบริษัทใหญ่โตขนาดนี้ เรื่องแบบนี้คงเป็นเรื่องธรรมดา ซึ่งเธอเองก็ต้องปล่อยวางและปลดปลง จะไปห้ามความคิดใครก็ไม่ได้
“เอ่อ สวัสดีค่ะคุณแวววรรณ” ด้วยที่คิดว่าตัวเองมาเช้า แต่แวววรรณเลขาของเขาก็มานั่งที่โต๊ะก่อนแล้ว
“สวัสดีค่ะ เรียกพี่ว่าพี่แววเฉย ๆ ก็ได้ค่ะ” แวววรรณก็พูดอย่างเป็นกันเอง เพราะเธอเป็นคนสบาย ๆ ไม่ได้ร้ายกาจกับใครอยู่แล้ว
“เอ่อค่ะ งั้นพี่แววเรียกกรีนนะคะ”
“ค่ะ น้องกรีนนั่งตรงนี้นะคะ เดี๋ยวโต๊ะทำงานมาค่อยจัดกันใหม่” ด้วยความใจดีของแวววรรณก็จัดโต๊ะและเก้าอี้ชั่วคราวไว้ให้ผู้ช่วยเลขาคนสวยได้นั่งด้วย
“ขอบคุณค่ะ” จนเอวาริณที่สวดมนต์มาจากบ้าน ก็ต้องยิ้มออกมาได้เพราะรู้สึกโล่งใจ ที่เลขาของเขาคนนี้น่ารักมากไม่เป็นแบบที่เธอคิดเอาไว้เลยสักนิด
“งั้นเรามาดูงานคร่าว ๆ กันนะคะ” แล้วแวววรรณก็อธิบายงายคร่าว ๆ ให้เธอได้รู้ก่อน
- ท่านประธานจะเข้ามาที่บริษัทตอน 9 โมงเช้า ซึ่งท่านเป็นคนตรงเวลามาก
- บริษัทจะประชุมทุกวันศุกร์ เพราะฉะนั้นวันศุกร์จะกลับช้าหน่อย หรืออาจจะดึก
- ท่านประธานชอบกินอาหารง่าย ๆ ไม่เยอะ ไม่ได้ชอบอะไรที่หรูหรามาก อาหารทานปกติได้เลย
- ชงกาแฟเข้าไปให้ทันที ที่ท่านประธานมาถึง Black Coffee ไม่หวาน ไม่ครีม (ไม่ใส่อะไรเลยนอกจากกาแฟ)
- ต้องจำนัดของลูกค้าได้ทุกคน ไม่ว่าท่านประธานถามอะไรก็ต้องตอบให้ได้
- วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ แต่ว่าช่วงไหนที่ท่านประธานโทรตามอยากได้งาน ก็ต้องทำให้ อันนี้จะได้ชั่วโมง OT
- จะมีนัดพบลูกค้าคนสำคัญ เป็นบางครั้ง และทุกครั้งก็ต้องติดตามท่านประธานไปด้วย
“คร่าว ๆ ก็มีแค่นี้ค่ะน้องกรีน”
“เอ่อค่ะ” แล้วเธอก็นึกไปถึงความเป็นทางการแบบนี้ เธอกับเขาอยู่ด้วยกันมา 6 ปี แทบไม่น่าเชื่อกับชีวิตในรูปแบบใหม่ ที่เป็นดั่งฝันที่เขาเคยหวังไว้จริง ๆ
หลังจากนั้นก็อ่านทบทวน และพยายามท่องจำทุกอย่างที่แวววรรณให้มา เพราะเธอไม่ต้องการบกพร่องต่อหน้าที่ ที่ได้รับมอบหมายพวกนี้
ในตอนนั้นท่านประธานผู้เคร่งขึมก็เดินขึ้นมาพอดี ทำให้เอวาริณที่กำลังใช้สมาธิอยู่ถึงกับลนลาน เพราะตอนนี้ไม่รู้เลยว่าต้องปฏิบัติตัวกับเขาแบบไหน
“...” ส่วนเขาที่เห็นเธอ ก็รู้สึกสับสนในใจเหมือนกัน ความคุ้นเคยทุกอย่างเหมือนมันกลับมา จนอยากสลัดทิ้งออกไปจากหัว แล้วก็เกิดความหงุดหงิดขึ้นเหมือนในตอนนี้
“สวัสดีค่ะ” แวววรรณทักทายพร้อมกับรอยยิ้ม
“...” นอกจากจะไม่ตอบอะไรแล้วเขายังมีสีหน้าที่บึ้งตึง แล้วเดินเข้าห้องทำงานไปเลย ไม่มีการทักทายอะไรทั้งนั้น
“เขา...เอ่อ คุณชวินทร์ เป็นอะไรเหรอคะพี่แวว” เธอที่เห็นแบบนั้นก็ถึงกับแปลกใจ
“ไม่รู้สิคะ วันนี้น่าจะอารมณ์ไม่ดีมั้ง” แวววรรณตอบพร้อมรอยยิ้มฉงน อยู่ด้วยกันมาตั้ง 4 ปี เธอก็ไม่เคยเห็นเขาบึ้งตึงแบบนี้มาก่อนเลย ซึ่งมันก็มีพิรุธอย่างเห็นได้ชัด
“...” เอวาริณได้แต่มองตามอย่างไม่เข้าใจ คิดว่าวันนี้ต้องเป็นงานหินของเธอแน่นอน เพราะเขาดูเปลี่ยนไป ไม่ใช่แฟนที่แสนดีและอบอุ่นคนนั้นของเธออีกแล้ว
การทำงานวันแรกของเธอไม่ได้ราบรื่นตั้งแต่ต้น ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่เอวาริณคาดเดาไว้อยู่แล้ว ตั้งแต่ที่เธอเร่งมือชงกาแฟเพื่อเอาเข้าไปให้เขา ที่ห้องตามคำสั่งที่แวววรรณมอบหมายให้
“ไปชงมาใหม่”
ด้วยหน้าที่เธอก็ชงกาแฟแก้วนี้เป็นแก้วที่ 3 เพราะไม่ว่าจะกี่แก้วรสชาติก็ยังไม่ถูกปากคนดื่ม ทั้งที่มันก็เป็นสูตรที่แวววรรณให้เธอชงมา
“เพิ่มหรือลดอะไรดีคะ” เธอเอ่ยถามอย่างสุภาพและใจเย็นพยายามย้ำกับตัวเองว่าอยู่ในสถานะอะไร
“ไม่รู้ รู้แค่มันยังไม่อร่อย”
“ค่ะ” เอวาริณหยิบถ้วยกาแฟที่เขาบอกว่าไม่ถูกปาก เตรียมจะไปชงใหม่ แต่ก็ต้องสะดุดกับคำพูดประโยคหนึ่ง
“ถ้าจะชงเหมือนเดิมมาอีกก็ไม่ต้องชงมาแล้ว อย่าพยายามยัดเยียดอะไรเดิม ๆ เพราะฉันไม่ชอบ”
“...” เพราะรู้ดีว่านั่นเป็นคำพูดแดกดันจากเขาเอวาริณจึงไม่โต้ตอบอะไร แล้วก็เดินออกไปเงียบ ๆ ด้วยใจดวงน้อยที่วูบไหว
“น้องกรีน” แวววรรณเรียกเอาไว้ในขณะที่เธอกำลังเดินออกมาพร้อมถ้วยกาแฟ
“คะ พี่แวว”
“เดี๋ยวเอาแก้วไปเก็บแล้วมาหาพี่นะ พี่จะให้มาดูรายละเอียดงานเพิ่มเติม เรื่องการดูคิวนัดหมาย พี่จะให้เป็นหน้าที่น้องกรีนดูแล” ด้วยที่ได้ยินเสียงที่แว่วออกมาพร้อมกับกาแฟที่ชงไปให้ถึง 3 แก้ว แวววรรณก็เลยเข้าใจ ความอึดอัดในสถานการณ์นี้
“ค่ะ ได้ค่ะพี่แวว” เอวาริณรู้สึกดีขึ้นบ้างที่จะได้ทำงานจริง ๆ เสียที ไม่ใช่เป็นแค่เหยื่อให้ท่านประธานแกล้งเล่นคลายเครียด
Rrr Rrr Rrr
“คุณแววเข้ามาหาผมหน่อย”
“เดี๋ยวพี่มานะ”
สิ้นเสียงพูดจากปลายสาย แวววรรณก็รีบเดินเข้าไปในห้องทำงานของ ท่านประธานทันที
และในขณะที่เอวาริณกำลังทำความเข้าใจกับงาน ก็ถูกขัดจังหวะด้วยพนักงานจากบริษัทส่งของพอดี
“สวัสดีครับ”
“เอ่อค่ะ”
“ผมมาส่งของครับ ให้เอาไว้ตรงไหนดี”
เอวาริณมองคนส่งของ ที่ช่วยกันยกอุปกรณ์สำนักงานขึ้นมาด้วยความสงสัย แต่เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะให้เอาไว้ตรงไหน
“ค่ะ เอาเข้าไปในห้องนั้นเลยค่ะ” แล้วแวววรรณก็เป็นคนเดินออกมาบอก
“ได้ครับ”
“...” พนักงานธุรการสาวที่เดินขึ้นมาด้วย ก็ได้แต่มองอย่างไม่เข้าใจ ผู้หญิงคนนี้คงเป็นคนที่หลายคนในบริษัทกำลังนินทาอยู่แน่ ๆ เป็นเด็กเส้นที่ได้มาทำตำแหน่งผู้ช่วยเลขา ว่าแปลกมากแล้ว แต่นี่ได้อภิสิทธิ์ขนาดได้เข้าไปนั่งในห้องทำงานของท่านประธาน มันชักจะไม่ปกติแล้ว
“ขอบใจมากนะส้ม”
“เอ่อค่ะ ให้ส้มเข้าไปเช็คความเรียบร้อยก่อนนะคะ แล้วจะได้ให้พี่แววเซ็นเลย”
“โอเคจ้ะ” เมื่อแวววรรณพูดจบ ธุรการสาวก็รีบเดินเข้าไปภายในห้องทำงาน ของท่านประธานในทันที ซึ่งเธอก็หวังวันนี้มาตลอด ท่านประธานที่ทั้งหล่อเหลาและเพอร์เฟค เขาเป็นที่หมายปองของพนักงานสาว ๆ เกือบจะทั้งบริษัท
“อะไรเหรอคะพี่แวว” เมื่อเห็นแบบนั้นก็ต้องถามด้วยความสงสัย
“โต๊ะทำงานของน้องกรีนไง ท่านประธานจะให้น้องกรีนเข้าไปทำงานในห้องด้วย”
“อะไรนะคะ”
“อือ เพิ่งเรียกพี่เข้าไปคุย บอกว่าให้น้องกรีนเข้าไปนั่งด้วยที่ห้อง”
“เอ่อ...”
“มาเรียนรู้งานกันต่อเถอะ เดี๋ยวท่านประธานถามจะตอบไม่ได้”
“ค่ะ” เธอไม่ได้รู้สึกตกใจ แต่กลับมีหวังเพราะอดคิดไม่ได้ว่าเขาต้องการให้เธออยู่ในสายตา และเพื่อจะได้ใกล้ชิดกันอีกครั้ง
