บทที่ 15 คนของกู

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอนกว้าง ชะเอมขยับตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยความรู้สึกหนักอึ้งทั้งร่างกายและจิตใจ 

หญิงสาวกวาดสายตามองไปรอบห้อง ฟูกที่ปูไว้บนพื้นว่างเปล่า รินกับปลายฟ้าคงตื่นและลงไปข้างล่างกันหมดแล้ว 

เธอถอนหายใจยาวพลางยกมือขึ้นลูบลำคอตัวเอง ร่องรอยสีแดงจางที่ซ่อนอยู่ใ...