บทที่ 7 ดุยิ่งกว่าหมาพิทบลู

“แดดเปรี้ยงขนาดนี้ มึงจะเดินวนดูทีละร้านจริงๆเหรอวะเอม ร้านแรกที่ผ่านมาก็มีขายปะวะ ซื้อๆไปก็จบแล้ว กูร้อนจะตายห่าอยู่แล้วเนี่ย”

เสียงบ่นกระปอดกระแปดของพี่ว๊ากสุดดุแห่งคณะวิศวะฯ ดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศจอแจของตลาดขายต้นไม้ขนาดใหญ่ในช่วงสายของวันหยุด 

ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนส์ขาดเข่าเด...