บทที่ 46 บทที่ 46 22.2 | น้ำตาและรอยเลือด

เพิ่งวางสายจากคุณแม่เพชรไพรไม่ทันไรผู้ชายที่มีรังสีอำมหิตแผ่ซ่านอยู่ทั่วร่างกายและใบหน้าก็สาวเท้าเข้ามาประชิดด้านหลังของเธอ ยื่นมือมาขยำก้นเธอไม่หยุด นี่มันบริษัทแท้ ๆ แต่ดูคุณเลขาฯ มาเฟียทำเข้าสิ 

"พี่เรนอะ เดี๋ยวใครก็มาเห็นเข้าหรอกค่ะ"

"ไม่เห็นหรอกครับตรงนี้มืดจะตาย แล้วลินมายืนด้อม ๆ มอง ๆ อะไรพี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ