บทที่ 10 สงครามยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพโมนา

แสงแดดยามเช้าปลุกคนที่กำลังนอนหลับไหลในอ้อมกอดอันอบอุ่นของชายผู้เป็นเจ้าของหัวใจให้ตื่นขึ้น ดวงตากลมกะพริบถี่ก่อนเบิกกว้างขึ้นเมื่อรู้สึกตัวว่าข้างกายไม่ได้มีร่างใหญ่นอนเคียงข้างอีกต่อไปแล้ว

“พี่ขุน...”

เธอผุดลุกขึ้นอย่างงัวเงีย มองโต๊ะอ่านหนังสือที่ว่างเปล่าไร้เงาของกระเป๋าเป้แบรนด์ดังก็ถอนใจ...