บทที่ 10 08 ตลกสิ้นดี

ระหว่างทางหลังจากที่พี่หมอคีย์จับมือฉันไปประสานไว้ เราก็ต่างคนต่างเงียบค่ะ ไอ้มือของพี่หมอคีย์น่ะ ฉันไม่ได้อยากจับหรอกนะบอกไว้ก่อน แต่พอจะเอาออกพี่หมอคีย์ก็รั้งเอาไว้ พร้อมกับปรายสายตามาดุฉัน ฉันไม่ได้กลัว แต่ไม่อยากเถียงเพราะอีกสักพักฉันต้องไปอยู่ในพื้นที่ของเขา

ฉันควรสงบปากไว้สักนิด ถึงแม้จะมีคุณป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ