บทที่ 65 36 สุดกำลังที่มี2

สามชั่วโมงผ่านไปกับการรอคอยพี่ทิวมารับพี่เคลิ้มที่บ้านของยาย แต่ยังคงไร้วี่แวว ฉันจึงอาสาโทรหาพี่ทิวให้พี่เคลิ้ม

(ว่าไงคะ) พูดคะค่ะแสดงว่าอารมณ์ดีแล้ว

“อยู่ไหนแล้วคะพี่ชาย” ฉันกดเปิดสปีกเกอร์โฟน

(อยู่บ้านแล้วค่ะ)

“บ้านไหนคะน้องรออยู่บ้านไม่เห็นพี่เลย พี่เคลิ้มกินข้าวหมดหม้อแล้วนะคะ”

(ก็บ้านที่ก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ