บทที่ 20 ออกอาการ

“พี่ปุณ...” หญิงสาวเค้นเสียงเรียก แสร้งดึงสติที่กระเจิดกระเจิงให้กลับมา “พี่พูดแบบนี้... หนูคิดไกลนะ”

ดวงตาคมกริบของชายหนุ่มทอดมองสบตากับดวงตาคู่สวยนิ่ง มุมปากหยักยกขึ้นเพียงเล็กน้อยอย่างเจ้าเล่ห์ “คิดไปถึงไหนล่ะ”

“ก็...” ดากานดารีบหลบสายตาคมปลาบที่มองมาตรงๆ “ไม่บอกหรอกค่ะ”

“อ้าว”

“บอกไป เดี๋ยวพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ