บทที่ 23 ผมดูแลเอง

"ยิ้มอะไร"

เสียงทุ้มที่ดังขึ้นขัดจังหวะความคิด ทำเอาดากานดาสะดุ้งโหยง รีบส่ายหน้าปฏิเสธพัลวัน "เปล่าค่ะ"

"เปล่าแล้วทำไมยิ้ม"

"ก็..." หญิงสาวแกล้งยักไหล่ทำเป็นไขสือ "อากาศมันดีมั้งคะ"

ปุณหัวเราะหึในลำคอเบาๆ "ข้ออ้างเดิมอีกแล้ว"

"แต่ก็ใช้ได้ผลทุกทีนี่คะ"

"กับคนอื่นอาจใช่" ชายหนุ่มวางช้อนลง ก่อนจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ