บทที่ 17 ข้างหลัง

"คะ..คือว่า.."

ฉันได้แต่อ้ำอึ้งเมื่อถูกเขารู้ทัน ว่าคิดอะไรอยู่

"ไม่ต้องกลัวพี่หรอกนะครับ ถ้าพรายอยู่ไปซักพักจะรู้ว่าพี่น่ะ ใจดี..มากกก"

เขาเน้นคำว่า 'มาก' ด้วยเสียงเย็นเยียบจนน่าขนลุก

เมื่อลองประเมิน รูปร่างท่าทางของเขาในใจอีกครั้ง ถึงเห็นความเหี้ยมเกรียมแผ่ออกมาจากตัวเขาอย่างน่ากลัว จนฉันเริ่มแน่ใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ