บทที่ 42 ยื่นมือเข้าช่วย...(ผืนป่าXวุ้น)

“ฮึก ฮือออ” หญิงสาวนั่งร้องไห้กับหญิงวัยกลางคนอยู่ที่เก้าอี้ตัวหนึ่งในศาลหลังจากมาฟังการตัดสินคดีของยายเธอ

“สุดท้ายคุกมันมีไว้ขังคนจนจริงๆ แค่มีเงินก็กลับดำให้เป็นขาวได้แล้ว!” หญิงวัยกลางคนพูดขึ้นอย่างหมดความอดทนเช่นกัน

เธอสนิทกับครอบครัวเด็กสาวมานาน เธอรู้ดีว่าเด็กสาวไม่ใช่เด็กขี้โกหก ถ้ายายเ...