บทที่ 116 115

“งั้นเหรอ..ถ้าเธอมีความสุขก็ดีแล้วล่ะ”

“แต่เสียงเธอฟังดูเศร้านะ” อีวานยื่นมือหนาออกไปสัมผัสข้างแก้มเนียนนุ่ม น้ำตาที่เธอพยายามกลั้นไว้ตอนแรกไหลออกมาทันที

“มีความสุขทำไมถึงร้องไห้ล่ะคนดี”

“ฮึก ฉันไม่ได้ร้องไห้” 

อีวานดึงเธอมากอดตอนนี้เขาไม่อยากสนใจอะไรแล้วเขาต้องการพาออกไปจากตรงนี้

“ขนมปังกลับไปกับฉั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ