บทที่ 119 118

ใบมิ้นต์รอประมาณสิบนาทีถึงเดินกลับเข้ามาในงานและตรงไปนั่งข้างเลย์ตัน เธอพยายามแสดงเป็นขนมปังได้อย่างแนบเนียนคัดลอกท่าทางการเดินการนั่ง วิธีพูดของขนมปังมาจนคล้ายเป็นร่างโคลนนิ่ง เพราะใบมิ้นต์ฝึกมาเป็นพันครั้งเพื่อให้เธอเหมือนกับผู้หญิงคนนั้น คนที่เลย์ตันรัก..

‘บางทีฉันก็อดสงสัยไม่ได้ว่าแกมีอะไรดี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ