บทที่ 124 123

“เลย์ตัน!”

“กูว่ามึงควรพอได้แล้วเลย์ตัน”

อีวานค่อย ๆ วางพายลงจากหลัง ขนมปังรีบพยุงพายเดินมานั่งหลบหลังก้อนหินสีเทาขนาดใหญ่

“เฮียพายรออยู่ตรงนี้ไปก่อนนะ”

“เราจะไปไหน” พายจับข้อมือน้องสาวเอาไว้แน่นส่ายหน้าไม่อยากให้น้องไป

“ขนมควรไปอยู่ข้างเขาค่ะ”

“อย่าเลยมันอันตราย”

“ไม่ได้หรอกค่ะ ขนมปล่อยอีวานสู้อยู่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ