บทที่ 24 23

ใบหน้าสวยหวานหันกลับไปจ้องยังนัยน์ตาสีฟ้าอมสีน้ำเงิน ดวงตาของอีวานเหมือนกับสีท้องทะเลในตอนกลางวัน เขาไม่มีทีท่าจะหลบหรือถอยหนีแต่อย่างใดเลย แม้ว่าเธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะไปชนเขาอยู่แล้ว 

แต่เป็นเธอเองที่ต้องยอมถอยออกมาเพราะ อีวานเล่นเอาหน้าขยับมาใกล้เธอจนรู้สึกถึงไออุ่น ๆ จากลมหายใจ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ