บทที่ 59 58

พายคิดถึงพ่อกับแม่ ถึงเหนื่อยจนร่างจะพังแต่เขาก็ไม่อาจแสดงความอ่อนแอนี้ได้ เพราะขนมปังตอนนี้จิตใจยังย่ำแย่ เหม่อลอย และแอบร้องไห้..

“เฮ้อผมจะทำให้น้องกลับมาสดใสนะครับ

“หื้ม? นั่นใคร”

พายเงยหน้าจากการจัดของขึ้นมาพบว่ามีผู้ชายยืนอยู่ตรงทางเข้าศาลา เพราะโต๊ะสำหรับวางของอยู่ตรงทางเข้าออก เขามั่นใจว่...