บทที่ 21 นี่เมีย…ไม่ใช่อาหาร

“พี่เมจัง พี่เมจังของเรียว” เมื่อมาถึงห้องอาหาร เรียววิ่งเข้ามาโอบกอดตังเมด้วยความดีใจ เด็กชายรอพี่สาวของตนมาตั้งแต่เช้าตรู่ กว่าจะได้เจอก็เป็นเวลาบ่ายเข้าไปแล้ว

“โอ๊ย!” ตังเมออกอาการเซเล็กน้อยด้วยความเจ็บร้าวที่กึ่งกลางกายสาว ดีที่ว่าท่อนแขนแข็งแรงโอบเอวคอดของเธอเอาไว้จึงไม่ล้มลงไป

“พี่เมจังเจ็บเหร...