บทที่ 67 แม่ก็คือแม่

“ทำไมถึงเชื่อที่นาเดียพูดง่ายๆ ไม่กลัวว่านาเดียจะมาแย่งผัวของดาวไปหรือไง หืม?” ภายในโรงแรมหรูที่ตั้งอยู่บนหน้าผาของชายฝั่งสูงบนสันเขาที่สามารถมองเห็นมหาสมุทรแปซิฟิก ไทเกอร์ได้รับฟังเหตุผลถึงการให้นาเดียเข้ามาอยู่ร่วมห้องจากปากของนัจมีย์ ร่างเล็กนั่งบนตักแกร่ง ถูกโอบกอดไว้ด้วยวงแขนแข็งแรง จมูกโด่งคลอ...