บทที่ 72 ไบโพล่า

“ตัวเองฟังเค้าก่อน” ตังเมเดินตะบึงตะบอนออกมาจากห้องนอน โทสะพลุ่งพล่านบนใบหน้าเนียน ไฟกึ่งเดินกึ่งวิ่งไล่หลังมาติดๆ อย่างพยายามให้เธอรับฟังในสิ่งที่เขาพูด

“ตัวเองไม่ต้องพูดเลยนะ” ใบหน้าสวยหันไปตวาดเสียงกระด้างดังสนั่นหู ก่อนทิ้งตัวนั่งบนโซฟา ยกแขนขึ้นกอดอก ใบหน้าหงิกงอ ราวกับถูกขัดใจอะไรมา และมันคงเป...