บทที่ 75 สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ารัก

“ให้มันได้แบบนี้ เจ้าไฟบรรลัยกัลป์มันร้ายตั้งแต่เล็กจนโตจริงๆ” ภูตบเข่าตัวเองดังฉาด เมื่อได้รับทราบข่าวดีจากอีกซีกโลก หลานชายคนเล็กนี่มันได้ดั่งใจเขาจริงๆ ไม่ทันไรก็มีเหลนให้เขาอุ้มแล้ว

“ตังเมก็ไม่เคยทันเจ้าไฟจริงๆ เหมือนกัน” เอรินส่ายหน้าน้อยๆ เอ็นดูตังเมที่ตามไม่เคยทันความเจ้าเล่ห์ของหลานชายคนเล็ก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ