บทที่ 1 intro
พิมรภา พนักงานสาวฝ่ายประชาสัมพันธ์ของโรงแรมหรูระดับห้าดาวรับคำสั่งจากเจ้านายเพื่อเข้าพบกับแขกห้องวีไอพีที่อ้างว่ารู้จักกับเธอเป็นการส่วนตัว ร่างอรชรในชุดสีเข้มตัดกับผิวขาวอมชมพูความยาวกระโปรงเลยเข่า สวมคัชชูสีดำก้าวเท้ากระฉับกระเฉงเดินขึ้นลิฟต์ไปพลางคาดเดาถึงแขกคนนั้นอย่างสงสัย
‘มีแขกขอพบพิมจ้ะ เห็นเค้าบอกว่าเป็นคนรู้จักพิมน่ะ’
“ใครกัน?”
เธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาเติบโตในครอบครัวที่หาเช้ากินค่ำซึ่งไม่มีญาติหรือคนรู้จักฐานะดีถึงขั้นยอมควักกระเป๋าจ่ายค่าที่พักห้องวีไอพีราคาแพงหูฉี่ขนาดนี้? พิมรภาเดินไปพลางขบคิดไปมาอย่างสงสัย จะสั่งให้แขกคนนั้นลงมาหาเธอเองก็ไม่ได้ เพราะผู้จัดการเป็นคนสั่งการมาอีกที เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ เธอทำงานตำแหน่งนี้มาได้สองปีกว่าหลังจากเรียนจบและไม่มีแพลนจะหางานที่อื่น เพราะเธอยังมีความสุขกับเพื่อนร่วมงานและงานที่ทำอยู่เรื่องเปลี่ยนงานจึงไม่จำเป็นนัก ความสามารถด้านภาษาอังกฤษเธอที่ดีเยี่ยมแต่ยังคงมีความอ่อนน้อมนั้นจึงทำให้ทุกคนรักเธอ
ใบหน้าเรียวถอดสี ริมฝีปากบางอ้าค้างหวอ
“คุณ..?”
และแล้วความสงสัยปนกับลางไม่ดีต่างๆที่เธอคิดอยู่ในหัว ก็คลายคำตอบให้เธอได้ดีเมื่อได้ก้าวเข้ามาในห้องสวีทสุดหรู สายตาสะดุดกับชายหนุ่มตัวโตหุ่นกำยำใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปปั้นคนนั้น คนที่เธอเคยเพ้อให้เพื่อนสนิทของเธอฟังพร้อมมีรูปแทบทุกอิริยาบถของเขาในมือถือ
ชายในฝันของเธอ...ดาเรนเต้ ราฟาเอลโร่ นั่นคือชื่อของเขา
แต่ในสถานการณ์ตอนนี้ มันไม่ได้น่ายินดีเลยสักนิด
“ไง..”
เสียงทักทายนั้นทำเธอยืนก้มหน้าตัวสั่นเทา สายดาดุดันปนเหยียดหยามมองเธอหัวจรดเท้าไปพร้อมกับการถอดแว่นดำสุดหรูเพ่งส่ายตามองมายังเธอทุกส่วนสัด
“พิมรภา แม่สาวใจโหด...เอาล่ะ เข้าเรื่องเลยแล้วกันนะ ฉันจะถามเธอคำถามเดียว ว่าไอ้พัฒน์ผัวชั่วของเธอ มันอยู่ไหน!"
มาเฟียหน้าหล่อเข้มแต่ฝีปากร้ายเดินเข้ามาใกล้เธอพร้อมปืนเงาวับเล็งจ่อหัวในระยะประชั้นชิด หญิงสาวแทบเสียสติ ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะวิ่งหนี
“คุณ พูดเรื่องอะไรฉันไม่เข้าใจ”
“เหอะ เลิกตอแหลแล้วมาคุยกับฉันดีๆซะถ้าไม่อยากตาย”
เขาเอื้อมมือหนาไปบีบคางเรียวเล็กของหญิงสาว
“โอ๊ย”
“พิม พิมรภา ผู้สูบเลือดสูบเนื้อฟ้าใส ยืมเงินเพื่อนไปหลายล้านเพื่อเอาไปบำเรอไอ้พัฒน์ผัวของเธอไง เลวสิ้นดี”
ยิ่งอธิบายเธอยิ่งไม่เข้าใจ “คะ คุณกำลังเข้าใจผิดและ...
“เข้าใจผิดงั้นเหรอ! เธอวางแผนกับไอ้ผัวชั่วของเธอฆ่าฟ้าใสอย่างเลือดเย็นเพียงเพราะต้องการล้างหนี้สิบกว่าล้าน แล้วยังลอยหน้าลอยตาตอบอย่างหน้าด้านๆแบบนี้ นังเลว!”
“ไม่นะคะ ไม่ใช่”
แกร๊กก!! เสียงขึ้นลำปืนทำเอาหัวใจเธอแทบหยุดเต้น มือเรียวพนมไว้แนบอกร้องขอชิวิตอย่างอับจน
“อย่านะคะ”
ฟ้าใสเพื่อนสาวที่แสนสนิทของเธอต้องตายอย่างน่าเวทนาโดยการถูกฆ่าปาดคอที่บังกะโลแถวชานเมือง นั่นมันก็ทำให้เธอช็อกสุดขีดพอแล้ว แถมตอนนี้ยังโดนแฟนหนุ่มของเธอที่เธอเพิ่งคบได้หกเดือนเอาปืนจ่อหัวโดยการเข้าใจผิดว่าเธอฆ่า ซ้ำยังยัดเยียดว่าเธอเป็นเมียพัฒน์ และตลอดเวลาที่เธอคบกับฟ้าใสเธอไม่เคยยืมเงินฟ้าใสเลยสักครั้งในทางกลับกันเธอช่วยเหลือฟ้าใสเรื่องเงินๆทองๆตลอด ถึงแม้เธอจะเป็นลูกพ่อค้าแม่ค้าขายผักจนๆแต่เธอกับครอบครัวก็อยู่กันอย่างพอเพียง ต่างจากฟ้าใสผู้น่าสงสารกำพร้าแม่แต่เด็กเหลือพ่อที่ไม่เคยใส่ใจและแม่เลี้ยงสิงการพนันที่สูบเลือดสูบเนื้อเธอตลอด ส่วนคนที่เป็นแฟนของพัฒน์มาหลายปีนั้นคือฟ้าใส ไม่ใช่เธอ
นั่นแสดงว่าฟ้าใสแอบคบกับมาเฟียหนุ่ม และโบ้ยว่าเธอเป็นเมียของพัฒน์ เธอพยายามตีตัวออกห่างจากพัฒน์จนเกิดโศกนาฎกรรมเช่นนี้
“ได้ ฉันไม่ฆ่าเธอตอนนี้ก็ได้”
เสียงของเขาทำเธอหลุดจากภวังค์ความคิด เงยขึ้นสบดวงตาคมดุกร้าวทำร่างเล็กชาวาบ
“ถ้าฉันได้ตัวผัวเธอเมื่อไหร่ได้ตายโหงคู่แน่ แม่สาวน้อย” เขาเอ่ยรอดไรฟันพลางวางปืนลงบนโต๊ะเลื่อนมือหนาลูบไล้ตามกรอบหน้าเรียวเคลื่อนต่ำมาเรื่อย..จนถึงเนินอกที่ใหญ่เกินตัวของเธอมันช่างน่าลิ้มลองยิ่งนัก ไวเท่าความคิดเขารวบตัวเข้ามาประชิดตัวพร้อมเลื่อนฝ่ามือซุกชนไปทั่งร่างนุ่มนิ่ม
“ยะ อย่านะ ช่วยด้วยๆ”
“ร้องให้ตายก็ไม่มีใครกล้ามาขัดฉันหรอก ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ขอชิมรสสวาทของไอ้พัฒน์ให้มันกระอักเลือดตายหน่อย ถ้ามันรู้ว่าเมียจอมร่านของมันโดนฉันแทงจนรูพรุนมันจะรู้สึกยังไง คงเจ็บใจไม่น้อยสินะ?”
“อย่า ได้โปรด อื้อ..” ริมฝีปากบางโดนจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว มันเป็นจูบแรกที่แสนหนักหน่วงและรุนแรง หนวดครูดถูผิวเนื้ออ่อนทำเธอสะอิดสะเอียนหลบพัลวัน แต่ยิ่งขัดขืนเขายิ่งกอดรัดและดูดดึงริมฝีปากรุนแรงขึ้นจนได้กลิ่นเลือดคลุ้งในปาก
เสียงทุ้มเปล่งครางต่ำออกมา ในสมองของมาเฟียหนุ่มตอนนี้ที่มีแต่ความสะใจในการกระทำอันป่าเถื่อนนี้ คำร้องขอจากริมฝีบากบางที่แผ่วเบาในลำคอไม่มีผลต่อหัวใจเขาสักนิด มันยังน้อยไปที่พวกมันจะได้เจอ เขาต้องสูญเสียผู้หญิงที่เขารัก ฟ้าใสเธอเป็นคนแรกที่เขาคบอย่าฃยาวนาน แน่นอนช่วงเวลาความสัมพันธุ์ประมาณหกเดือนเรียกว่ายาวนานที่สุดแล้วในชีวิตของเขา แต่ความสุขนั้นได้ถูกพวกมันทำลายลง! และมันยังน้อยไปด้วยซ้ำสำหรับบทลงโทษจากมาเฟียตัวเอ้ชาวอิตาเลียนกับธุรกิจสีเทามากมายจนแทบนับไม่ถ้วน ชายหนุ่มผู้พรั่งพร้อมไปด้วยทรัพย์สินและอำนาจอย่างเขา ถ้าจะกำจัดใครย่อมไม่มีทางรอดหรือถูกสาวมาถึงตัวได้ เพียงแค่เอ่ยวาจาสั่ง ลูกน้องนับร้อยพันพร้อมจัดการให้ได้ง่ายยิ่งกว่าปอกกล้วย
