บทที่ 100 .

“เดี๋ยว ขอพิมถอนหายใจยาวๆสามที” พิมรภาดึงแขนเขาไว้แล้วยืนทำท่าแปลกๆจนแม่บ้านที่ถูพื้นอมยิ้มมองเธออย่างเอ็นดู

“ที่รัก ยายผมท่านใจดีมาก ไม่ต้องห่วง จุ๊บ” เขาใช้มือทั้งสองประคองใบหน้าเรียวขึ้นสบตาเขาแล้วใช้ริมฝีปากประทับลงหน้าผากหล่อนแผ่วเบา

เขาเดินนำหน้าไปปล่อยให้เธอแอบก่นด่าเขาในใจแล้วเดินตามไปช้าๆ ....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ