บทที่ 103 .

เขาลุกขึ้นเดินไปตรงหน้าต่างแอบมองหาหล่อน

“ไปไหนนะ? ตะกี้ยังได้ยินเสียงอยู่นี่” เขากลายเป็นคนขาดเธอไม่ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ถึงขนาดที่นั่งทำงานแล้วต้องได้ยินเสียงของเธอเป็นระยะๆเนี่ยนะ บ้าจริง

ทันใดนั้นเสียงประตูห้องทำงานเปิดพร้อมๆกับร่างบางในชุดเดรสสีขาวเดินก้าวไวๆเข้ามาในห้องราวกับเด็ก พร้อมเกาหัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ