บทที่ 112 .

“ไม่เป็นไรค่ะ พิมเข้าไปคนเดียวได้ ไม่ต้องห่วง อีกอย่าง เรียกพิมเฉยๆได้แล้วค่ะ” พิมรภายื่นมือไปบิดแก้มตุ่ยสาวใช้รุ่นพี่เล่นเบาๆ

พิมรภาเดินไปถึงโซนรับแขก ได้ยินเสียงทั้งสองคุยกันออกรสจนเธอกรอกตาขึ้นด้าบนด้วยความเหนื่อยหน่าย จะเรียกเธอมาเหน็บแนม หรือด่าทอใช่มั้ย? เห็นเข้าขากันได้ดีเชียว เม้าท์มอยกันเรื...